وقتی در فضایی تاریک و در عمق سیاهی،

احساس می کنید که همه چیز چقدر روشن و واضح دیده می شود،

عادت نیست که به تاریکی کرده اید.

      

           این همان عشق است که باعث می شود در عمق تاریکی نوری را در یابید و 

           بتوانید با آن راهتان را پیدا کنید.

          

 

   عشق  در زندگی همان روشنایی نا محسوسی است که در عمق تاریکی وجود دارد

 

                         و با این تعریف کیست که عاشق نباشد

                                                   و از عشق بدش بیاید؟